Syriawise – 18/07/2022
Στα μέσα Ιουλίου του 2012, χιλιάδες επαναστάτες στη Συρία προέλαυναν στις ανατολικές γειτονιές του Χαλεπίου, η ύπαιθρος της Ντέιρ εζ-Ζορ ξεσηκωνόταν, κηρύσσοντας το τέλος της κυριαρχίας του Άσαντ σε ολόκληρη την περιοχή. Όσο για τη Χομς, παρά το αίμα των ανταρτών που χυνόταν στην Baba Amr, η νεολαία στο Al-Qusayr, την Talbiseh and την Al-Bayada ανασυντασσόταν για το επόμενο βήμα.
Στη Daraa, η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχο και η φωνή των ανταρτών της γινόταν πιο δυνατή καθώς η ασφάλεια του καθεστώτος Άσαντ στη νότια και δυτική ύπαιθρό της κατέρρεε λίγο-λίγο. Αυτά τα επιταχυνόμενα γεγονότα σε όλα τα μέρη της Συρίας δεν άλλαξαν το γεγονός ότι όλοι οι Σύροι παρακολουθούσαν τις νότιες γειτονιές της Δαμασκού, όπου οι επαναστάτες μπήκαν στην διάσημη γειτονιά Al-Midan με τις τεράστιες διαδηλώσεις και δίπλα στην γειτονιά Kafr Sousa με την πλατεία του συγκροτήματος των κτιρίων ασφαλείας.
Οι ήχοι των συγκρούσεων στην γειτονιά Kafr Sousa και στη γειτονιά Al-Tadamun, ειδικά στην οδό Daaboul, ακούγονταν ακόμη και στις πόλεις της ανατολικής Ghouta. Οι κάτοικοι της Δαμασκού δεν κοιμήθηκαν εκείνο το βράδυ, σαν να ήξεραν σίγουρα ότι την επόμενη μέρα θα συνέβαινε ένα κομβικό γεγονός μετά το οποίο η Συρία δεν θα επιστρέψει σε αυτό που ήταν πριν.
Την δεύτερη μέρα, στις 18 Ιουλίου 2012, γύρω στις 2:00 μ.μ., η επίσημη τηλεόραση του καθεστώτος Άσαντ ανακοίνωσε μια έκρηξη με στόχο τηn συνάντηση του “Πυρήνα Κρίσεων”, η οποία οδήγησε στηn δολοφονία ανώτερων αξιωματούχων του καθεστώτος Άσαντ, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Άμυνας στρατηγού Daoud Abdullah Rajha, του Αναπληρωτή Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Συριακού Στρατού και πρώην Αρχηγού Στρατιωτικών Πληροφοριών Assef Shawkat, γαμπρού του Bashar Assad και του επικεφαλής του Γραφείου Εθνικής Ασφάλειας Hisham Ikhitiyar. Η Συρία πριν από εκείνη την ημέρα δεν είναι η Συρία μετά από αυτήν.
Η έκρηξη, οι λεπτομέρειες της οποίας δεν είναι γνωστές μέχρι σήμερα, οδήγησε αμέσως σε διασπάσεις στις τάξεις του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας, επειδή αυτά τα πρόσωπα θεωρούνταν οι πυλώνες του καθεστώτος και ο πυρήνας του. Ποιος, λοιπόν, ήταν πίσω από αυτή την έκρηξη;
Όποιος είναι εξοικειωμένος με την κατάσταση ασφαλείας στην Συρία γνωρίζει με βεβαιότητα ότι η τοποθεσία της συνάντησης βρίσκεται στην καρδιά της συριακής πρωτεύουσας. Οι επαναστάτες με περιορισμένες δυνατότητες πληροφοριών δεν μπορούσαν να διεισδύσουν σε αυτήν την περιοχή. Επιπλέον, ο περιορισμένος αριθμός ζημιών του κτιρίου, μόνο στην αίθουσα συνεδριάσεων, επιβεβαιώνει ότι επρόκειτο για εσωτερική δουλειά με άμεση απόφαση του ίδιου του Άσαντ.
Αλλά αυτό το βήμα, υπό το πρίσμα της επέκτασης του ελέγχου από τους επαναστάτες σε διάφορα μέρη της συριακής γεωγραφίας, της προόδου που έκαναν στη Δαμασκό και των πιθανών αποστασιών στις τάξεις του καθεστώτος που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πτώση των πόλεων που ήταν υπό τον έλεγχο του καθεστώτος Άσαντ, ιδιαίτερα της Δαμασκού, θεωρείται επικίνδυνο στοίχημα. Τι σχεδιαζόταν, λοιπόν, στην συνάντηση της 18ης Ιουλίου 2012 που ήταν πιο επικίνδυνο από την πτώση της Δαμασκού;
Στην πραγματικότητα, τοπικές πηγές με τις οποίες είχα προσωπική επαφή με διαβεβαίωσαν ότι είχε αναπτυχθεί ένα είδος έντασης μεταξύ των μελών του “Πυρήνα Κρίσεων”, ειδικά όταν το Ιράν άρχισε να πιέζει να παρίσταται ένας από τους στρατηγούς του σε αυτές τις συναντήσεις με το πρόσχημα του συντονισμού ασφάλειας. Αυτό θεωρήθηκε απαράδεκτο από ορισμένα μέλη του “Πυρήνα Κρίσεων” επειδή θα άνοιγε το δρόμο για περισσότερη ιρανική παρέμβαση στην χώρα.
Πράγματι, ορισμένα από αυτά τα πρόσωπα είχαν ήδη αναπτύξει σοβαρές σχέσεις με δυτικές διεθνείς δυνάμεις. Ο Assef Shawkat, κατά την διάρκεια της ηγεσίας του στο Τμήμα Στρατιωτικής Ασφάλειας, έχτισε ένα ισχυρό δίκτυο σχέσεων με την Ουάσιγκτον στο πλαίσιο του φακέλου αντιμετώπισης της Αλ Κάιντα και των τζιχαντιστικών οργανώσεων μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Δυτικές πηγές επιβεβαιώνουν τις σχέσεις του υπουργού Άμυνας στρατηγού Daoud Rajha με την Γαλλία και τις διακεκριμένες σχέσεις του Hassan Turkmani, αρχηγού του επιτελείου και αρχηγού του “Πυρήνα Κρίσεων” με την Τουρκία. Σχεδίαζαν αυτοί οι αξιωματικοί να κινηθούν εκ των έσω εναντίον του Άσαντ;
Δέκα χρόνια μετά την έκρηξη κατά του “Πυρήνα Κρίσεων” στο κτίριο της Εθνικής Ασφάλειας στη Δαμασκό, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία που να μπορούν να εντοπίσουν τον δράστη, όπως και στις δολοφονίες του Kamal Jumblatt, του υποστράτηγου Wissam Hassan, του δημοσιογράφου Samir Qasir και άλλων στο Λίβανο. Όμως είναι βέβαιο ότι όλα αυτά τα γεγονότα φέρουν τα αποτυπώματα ενός δράστη. Ο Άσαντ, ο οποίος έχει εξαλείψει πολλές ηγετικές προσωπικότητες του καθεστώτος του, όπως ο υποστράτηγος Ghazi Kanaan, είναι, κατά την προσωπική μου άποψη, ο ένας και μοναδικός που πρέπει να κατηγορηθεί γι’ αυτήν την επιχείρηση αλλαγής παιχνιδιού.