Σχολιασμός στην Annahar σχετικά με την ασφαλή ζώνη στη βορειοανατολική Συρία


Annahar Premium – 19/01/2019

Ο κ. George Issa, διακεκριμένος δημοσιογράφος στην εφημερίδα “Annahar” του Λιβάνου, μου έθεσε δύο ερωτήματα σχετικά με την ασφαλή ζώνη στη βορειοανατολική Συρία, ως εξής:

Ερώτηση αριθ. 1: Μπορώ να σας ρωτήσω πώς θα μπορούσαν οι Ερντογάν και ο Τράμπ να συνάψουν συμφωνία για την ασφαλή ζώνη στη Συρία, αφού απειλούσαν να καταστρέψουν την τουρκική οικονομία;

Παρά τα όσα είπε ο Τραμπ στις παρατηρήσεις του σχετικά με την ασφαλή περιοχή και την προειδοποίηση που απηύθυνε στην Άγκυρα ενάντια στις συνέπειες του ανοίγματος ενός πολέμου ενάντια στις κουρδικές πολιτοφυλακές στην ανατολική Συρία, είναι βέβαιο ότι οι συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας και Αμερικής θα αυξηθούν κατά τη διάρκεια της τρέχουσας φάσης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω, ένας σημαντικός αρχηγός των αραβικών ομάδων στην περιοχή Ανατολικού Ευφράτη, ο Άχεμντ αλ-Τζάρμπα, επισκέφθηκε την Άγκυρα με αντιπροσωπεία και συναντήθηκε με ανώτερους αξιωματούχους του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών. Σύμφωνα με την πηγή, η αντιπροσωπεία έφερε μια προσφορά υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ που βασίζεται στην ανάληψη ευθύνης για την προστασία της ασφαλούς ζώνης, που εκτείνεται από τα σύνορα του ποταμού Ευφράτη στα τουρκοσυριακά σύνορα και τον δήμο Μαλίκια στην βορειοανατολική Συρία κοντά στα ιρακινά σύνορα και σε βάθος 20 μιλίων. Η πρόταση αυτή αντιμετωπίσθηκε θετικά από την Τουρκία, υπό την προϋπόθεση ότι θα διαθέτει τα δικά της σημεία ελέγχου σε αυτήν την περιοχή. Παρά αυτή τη θετική ανταπόκριση από την Τουρκία, ο Τραμπ σε ένα tweet απείλησε με οικονομικές κυρώσεις. Ο Τραμπ επιδίωξε να στείλει δύο μηνύματα, ένα για να καθησυχάσει τους Κούρδους και τους υποστηρικτές τους Ευρωπαίους και στο Κογκρέσο ότι δεν θα επιτρέψει μια τουρκική στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των κουρδικών πολιτοφυλακών στην περιοχή. Το δεύτερο μήνυμα απευθυνόταν στην Τουρκία για να μην αυξήσει το ύψος των αιτημάτων της και να δεχτεί αυτό που της δίνεται. Αλλά το πιο σημαντικό ζήτημα είναι τι θα συμβεί στη συνέχεια.

Η Τουρκία διαχειρίζεται το ζήτημα της Συρίας επιλύοντας τα θέματα βήμα προς βήμα και όχι συνολικά. Οι κουρδικές πολιτοφυλακές υπέβαλαν αίτημα στην Ουάσινγκτον τις δύο τελευταίες ημέρες επιβεβαιώνοντας την άρνησή τους για την ασφαλή περιοχή, καθώς περιλαμβάνει την πόλη Καμισλί, την μελλοντική τους πρωτεύουσα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι το μέλλον της υπόλοιπης ανατολικής Συρίας. Η πρόσφατη δήλωση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων επιβεβαίωσε την αποτυχία των συνομιλιών με το καθεστώς Άσαντ. Ως εκ τούτου, το κοντινότερο σε αυτό που βλέπουν αυτές οι πολιτοφυλακές ως το μέλλον τους είναι ο σχηματισμός του κράτους τους στα σύνορα του ποταμού Ευφράτη και του νότιου τμήματος της ζώνης ασφαλείας. Βεβαίως, η Τουρκία γνωρίζει τις απόψεις του SDF που υπάρχουν στο τραπέζι. Αν συμβεί τελικά, θα γίνει με τη σιωπηρή στήριξη των ΗΠΑ, την ευρωπαϊκή στήριξη υπό γαλλική ηγεσία και την υποστήριξη του Ισραήλ. Θα συμφωνήσει η Άγκυρα με αυτό το κράτος μακριά από τα σύνορά της με την ύπαρξη της ασφαλούς ζώνης;

Η απάντηση είναι σαφής. Λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία του Ιρακινού Κουρδιστάν, θα το απορρίψει απολύτως. Παρά το γεγονός ότι η ηγεσία του ιρακινού Κουρδιστάν, ειδικά ο Μπαρζανί, ήταν καθαρά κοντά στην Άγκυρα και παρά το άνοιγμα της οικονομίας και της πληροφόρησης που παρέσχε η ηγεσία του ιρακινού Κουρδιστάν και ειδικότερα οι μυστικές υπηρεσίες, που ήταν η αιτία της εξασθένισης της δύναμης και της επιρροής PKK στα βουνά του Καντίλ και της νοτιοανατολικής Τουρκίας, η Άγκυρα δεν συμφώνησε με την ανεξαρτησία των εδαφών και μάλιστα μετακίνησε τις δυνάμεις της για να την αποτρέψει και υποστήριξε την παρέμβαση της Τεχεράνης και των ιρακινών συμμάχων της για να την σταματήσουν στρατιωτικά. Όμως, η κατάσταση στις κουρδικές περιοχές της Συρίας είναι πιο περίπλοκη και επικίνδυνη για την Τουρκία. Οι κουρδικές πολιτοφυλακές της Συρίας είναι το χέρι του ΡΚΚ που είναι ο κύριος εχθρός της Άγκυρας και οι κορυφαίοι ηγέτες αυτών των πολιτοφυλακών καταζητούνται από αυτήν. Έτσι, στην πράξη, το βήμα για τη δημιουργία μιας ασφαλούς ζώνης είναι μια αναβολή μιας μελλοντικής κουρδικής-τουρκικής αντιπαράθεσης.

Ερώτηση αριθ. 2: Αν θέλαμε να κάνουμε μια σύγκριση με την υπόθεση Branson, ο Erdoğan κλιμάκωσε τη ρητορική εναντίον των ΗΠΑ τον Αύγουστο. Γιατί νομίζετε ότι ο Τούρκος πρόεδρος επέλεξε να μειώσει τις εντάσεις αυτή τη φορά;

Προς το παρόν, ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του προσπαθούν να κερδίσουν μια νίκη στο πεδίο πριν από τις τοπικές εκλογές της 31ης Μαρτίου και είναι πιθανό ότι η πόλη Μάνμπιτζ είναι το πιο αδύναμο σημείο στην αμερικανοτουρκική προσέγγιση. Είναι πιθανό η Αμερική να συμφωνήσει να ικανοποιήσει τον Ερντογάν δίνοντάς του το πράσινο φως για να μπει στον Μάνμπιτζ. Ωστόσο, το εμπόδιο για την Τουρκία στην περιοχή είναι η Μόσχα. Σύμφωνα με τοπικές πηγές, η Ρωσία έστειλε ένα τάγμα που εισήλθε στο νότο της πόλης Μάνμπιτζ και στάθμευσε στο χωριό Αρίμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν θα συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του στη Μόσχα, στις 23 του μηνός αυτού, για να προσπαθήσει να πάρει το πράσινο φως για αυτή την προώθηση. Ωστόσο, η Μόσχα έχει άλλη άποψη. Είναι πιθανό ο εθνικός δρόμος Χαλεπίου-Λατάκιας θα χρησιμοποιηθεί από τον Πούτιν για να προσπαθήσει να κάνει μια συμφωνία για το Μάνμπιτζ σε αντάλλαγμα για το νότιο τμήμα του Ίντλιμπ.

Τα τελευταία δύο χρόνια, η Άγκυρα έχει δείξει μεγάλη ικανότητα στο να αποφύγει και να περιφρουρεί τα συμφέροντά της χωρίς να συγκρουστεί με τους διεθνείς παίκτες στη συριακή κρίση. Με βάση αυτές τις εμπειρίες του παρελθόντος, η Άγκυρα είναι πιθανό να είναι σε θέση να πάρει αυτό που θέλει, αλλά σταδιακά. Η τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Ερντογάν και Τραμπ μία ημέρα μετά τις απειλές οικονομικών κυρώσεων επιβεβαιώνει την δυσφορία του Ερντογάν και την απροθυμία του Τραμπ να εισέλθει σε μια νέα κρίση με την Τουρκία.

Αραβικό κείμενο: